zox.gr / ΤΑΙΝΙΕΣ / Ελληνικές ταινίες: Τα δέκα λάθη που -δεν- πέρασαν απαρατήρητα (vid)
ΤΑΙΝΙΕΣ

Ελληνικές ταινίες: Τα δέκα λάθη που -δεν- πέρασαν απαρατήρητα (vid)

Οι ελληνικές ταινίες του παρελθόντος έχουν γράψει τη δική τους ιστορία, δίχως πάντως να αποφευχθούν τα σκηνοθετικά λάθη.

Οι παλιές καλές ελληνικές ταινίες μπορεί να ήταν άρτιες από πλευράς απόδοσης, ωστόσο τα λάθη δεν αποφεύχθηκαν.

Ακόμη και στις «χρυσές» εποχές του ελληνικού κινηματογράφου, όπου τα μεγάλα ονόματα της εποχής έκαναν παρέλαση στις κινηματογραφικές παραγωγές, χαρίζοντας αξέχαστες στιγμές, τα προβλήματα στο ρακόρ δεν έλειψαν.

Προφανώς, σε έναν τέτοιον όγκο ταινιών και σε μία εποχή όπου απέχει πλέον μισό αιώνα από το σήμερα, δεν θα μπορούσαν να μην υπάρξουν ορισμένες λεπτομέρειες από τους υπεύθυνους. Πρόκειται για λεπτομέρειες οι οποίες δεν άλλαξαν σε καμία περίπτωση τα έργα από πλευράς ποιότητας.

Ωστόσο, με τα χρόνια να έχουν περάσει και τα μάτια μας να έχουν δει τις περισσότερες ταινίες εξ αυτών πάνω από… 100 φορές, είναι λογικό να υπάρχει μια περισσότερη προσοχή στη λεπτομέρεια.

Δέκα από τα χαρακτηριστικότερα λάθη, τα οποία δεν λήφθηκαν υπόψιν κατά την αλλαγή των σκηνών, παρουσιάστηκαν στο βίντεο που ακολουθεί, για λογαριασμό της εκπομπής που παρουσίαζαν ο Φώτης Σεργουλόπουλος και η Μαρία Μπακοδήμου.

Με τίτλο «ρακόρ αγνοείται» (παρακάτω ακολουθεί λεπτομερής εξήγηση του… τι εστί ρακόρ), βλέπουμε ορισμένες σκηνές οι οποίες αλλιώς ξεκίνησαν και αλλιώς… συνεχίστηκαν.

Οι πρωταγωνιστές εμφανίζονται με διαφορετική κόμμωση, παπούτσια, κοσμήματα ακόμα και ρούχα, δημιουργώντας… σύγχυση στο έμπειρο μάτι του θεατή.

Η έννοια του ρακόρ

Το ρακόρ είναι η κατάλληλη σύνδεση των πλάνων μιας σκηνής κλασικής αφήγησης στον κινηματογράφο, ώστε να δίνεται η εντύπωση στον θεατή της οπτικής – ηχητικής συνέχειας. Τα ρακόρ χωρίζονται σε:

Ρακόρ βλεμμάτων, είτε για τη σύνδεση δύο πλάνων πάνω στον νοητό άξονα των ηθοποιών, είτε για τη μετάβαση σε ένα άλλο πλάνο ή άξονα (π.χ. ο ηθοποιός κοιτάζει στον ουρανό και το αμέσως επόμενο πλάνο είναι πουλιά που πετούν).

Ερμηνευτικά ρακόρ, όπου οι ηθοποιοί πρέπει να ερμηνεύσουν τη σκηνή με τον ίδιο τρόπο (εκφράσεις, κινήσεις, στάση σώματος), όσες φορές χρειαστεί έως ότου να γυριστεί η σκηνή. Την ευθύνη για την τήρηση αυτών έχει η σκριπτ (συνήθως γυναίκα), που φροντίζει να καταγράφει τον ακριβή τρόπο που ερμηνεύθηκε μία σκηνή.

Τέλος, σκηνογραφικά, ενδυματολογικά αλλά και φωτιστικά ρακόρ είθισται να τηρούνται ώστε να προσδώσουν την αίσθηση συνέχειας.