zox.gr / ΤΑΙΝΙΕΣ / Βασίλης Αυλωνίτης: Πως από βοηθός τεχνίτη έγινε ηθοποιός
ΤΑΙΝΙΕΣ

Βασίλης Αυλωνίτης: Πως από βοηθός τεχνίτη έγινε ηθοποιός

Ο Βασίλης Αυλωνίτης δεν άρχισε ευθύς την πορεία του στο σανίδι. Αντίθετα, χρειάστηκε -κυριολεκτικά- ένα σπρώξιμο για να τα καταφέρει.

Ο Βασίλης Αυλωνίτης ήταν ηθοποιός με υπόσταση και πηγαίο ταλέντο.

Η πληθωρική προσωπικότητά του και η έμφυτη αγάπη του για την τέχνη της υποκριτικής τον οδήγησε στο να πρωταγωνιστήσει σε ορισμένες από τις κλασικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, συμμετέχοντας επίσης και σε σημαντικές θεατρικές παραστάσεις.

Για να φτάσει όμως μέχρι το σανίδι του θεάτρου, χρειάστηκε να περάσει κάποιος καιρός. Η είσοδός του στο θεατρικό στερέωμα δεν έγινε ευθύς εξαρχής.

Η ιστοσελίδα ellinikoskinimatografos.gr παρουσίασε την ενδιαφέρουσα ιστορία του Αυλωνίτη, ο οποίος από κάλφας σε υποδηματοποιείο στην Ερμού, κατέληξε στη σκηνή έπειτα από την προτροπή του επικεφαλής μιας αυτοσχέδιας παράστασης. Βασίλης Αυλωνίτης: Πως έγινε από κάλφας… ηθοποιός

Πριν γίνει ηθοποιός, ο Βασίλης Αυλωνίτης εργαζόταν πρώτα ως τσιράκι και στη συνέχεια ως κάλφας στο υποδηματοποιείο Τσαχ, που βρισκόταν στην οδό Ερμού.

Επειδή όμως αγαπούσε πολύ το θέατρο, έκανε συχνά παρέα με ηθοποιούς σε διάφορες ταβέρνες του Θησείου και προκειμένου να εξασφαλίζει ελεύθερη είσοδο στο θέατρο Έντεν της περιοχής, έβρεχε με λάστιχο την πλατεία του θεάτρου, για να την καθαρίσει.

Κάποια στιγμή προσλήφθηκε ως τραγουδιστής, όμως τραγουδούσε μαζί με άλλους από τις κουίντες και δεν εμφανιζόταν επί της σκηνής, ώσπου ένα βράδυ ο θεατρώνης θέλοντας να κάνει το κέφι του έσπρωξε τον Αυλωνίτη στη σκηνή, όπου παίζονταν οι «Ερωτικές γκάφες».

Εκείνος δεν τα έχασε. Αντιθέτως, ανταποκρίθηκε άνετα στον αναπάντεχο ρόλο, κέρδισε την πλατεία και κάπως έτσι ξεκίνησε η θεατρική του καριέρα.

Όλα αυτά συνέβησαν το 1924 και έδωσαν το έναυσμα ώστε ο Αυλωνίτης να μπει και στη συνέχεια να «μαγέψει» με το ταλέντο του τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο. Μέχρι τον θάνατό του, το 1970, πρωταγωνίστησε σε πλήθος ταινιών και θεατρικών παραστάσεων.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1929 στην ταινία του Αχιλλέα Μαδρά, «Μαρία Πενταγιώτισσα». Καθιερώθηκε όμως κινηματογραφικά το 1955, με την ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο». Εκέι όπου πρωταγωνίστησε μετά από μεγάλη επιμονή του Αλ. Σακελλάριου. Η ταινία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία ώστε το 1957 δόθηκε και συνέχεια με την ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο».

Ακολούθησαν δεκάδες άλλες έως το 1970, όπως Η αριστοκράτισσα κι ο αλήτης, όπου εμφανίστηκε στον τελευταίο ρόλο της ζωής του. Ο ίδιος είχε δει λίγες από τις ταινίες του και είπε κάποτε σε συνέντευξη που είχε δόσει στον Δημήτρη Λυμπερόπουλο ότι: «Δημητράκη, θα τις δω στον άλλο κόσμο, όπου, δεν μπορεί, κάποιος Εβραίος ή Έλληνας θα έχει στήσει σινεμά»