zox.gr / ΤΑΙΝΙΕΣ / Θανάσης Βέγγος: «Μακελεμένος λειτουργούσα, βολεμένος… ποτέ»
ΤΑΙΝΙΕΣ

Θανάσης Βέγγος: «Μακελεμένος λειτουργούσα, βολεμένος… ποτέ»

Ο Θανάσης Βέγγος, με μία του ατάκα, είχε δώσει στον κόσμο να κατανοήσει την κοσμοθεωρία του, η οποία τον βοηθούσε στο να αποδίδει, ακόμη και στους δραματικούς του ρόλους.

Όσο κι αν οι κωμικές σκηνές και τα ευτράπελα χαρακτήρισαν την κινηματογραφική και θεατρική του πορεία, ο Θανάσης Βέγγος, είχε καταγράψει και δεκάδες σκηνές ή πράξεις με δραματικό περιεχόμενο.

Πάντως, είτε επρόκειτο για μια κωμική σκηνή, ή για κάποια άλλη, που απαιτούσε δραματική θεώρηση, ο Θανάσης Βέγγος παρέμενε αεικίνητος. Για την ακρίβεια, δεν μπορούσε να… φρενάρει, όπως είχε πει εύστοχα στον σκηνοθέτη, Γιώργο Λαζαρίδη.

Ουδείς μπορούσε να πείσει τον Θανάση στο να κάτσει σε ένα μέρος. Είχε μάθει, όπως τον είχε μάθει και ο κόσμος, σε πολλά μέρη ταυτόχρονα. Πάντα σε κίνηση. Στη βιασύνη και την τρεχάλα.

«Μακελεμένος λειτουργούσα. Βολεμένος ποτέ», έχει πει εύστοχα στο παρελθόν.

Και μία από τις φορές που χρειάστηκε να μείνει, έστω και για λίγο ακίνητος, φάνηκε πως δεν τον βόλεψε. Αν και κατάφερε να συγκινήσει άπαντες με την ερμηνεία του.

O θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης Γιώργος Λαζαρίδης έχει αφηγηθεί το εξής περιστατικό, σχετικά με τον Θανάση Βέγγο

«Στις δοκιμές του “Τρελού του Λούνα Παρκ” (1970) ο Θανάσης έπρεπε κάποια στιγμή να σταματήσει τις τρεχάλες πάνω στη σκηνή για να τον παρακολουθήσει και ο θεατής. “Δάσκαλε, αδύνατο να φρενάρω. Είμαι ηθοποιός ανοιχτής θάλασσας, κατάλαβέ το”, έλεγε στον Μιχαηλίδη, τον σκηνοθέτη του. “Κι όμως Θανάση μου, στη σκηνή του μονολόγου που λες για τη ζωή σου πρέπει να κάτσεις σ’ αυτό το σκαμνάκι και να συγκεντρωθείς. Αλλιώς, δεν βγαίνει συγκίνηση”.

Πάντως, ο Θανάσης άκουσε τα λόγια του δασκάλου του. Στην πρόβα τζενεράλε, κάθισε στο σκαμνάκι, όπως επίτασσε ο ρόλος. Ο μονόλογός του ήταν πραγματικό ρεσιτάλ, σύμφωνα με τον Λαζαρίδη. Στο φινάλε, ο Θανάσης Βέγγος έβαλε τα κλάματα και οι παρευρισκόμενοι χειροκροτούσαν για πολλή ώρα.

Ο σκηνοθέτης έτρεξε να τον βρει κατασυγκινημένος στο καμαρίνι. Με το που τον συνάντησε, του είπε:

“Είδες Θανάση μου που είχα δίκιο;”. Και τότε, ο Θανάσης Βέγγος απάντησε.

“Δάσκαλε: Δεν βγήκε από το σκαμνάκι η συγκίνηση. Σκεφτόμουν ότι αύριο έρχονται κλητήρες και μου παίρνουν το σπίτι και δεν ξέρω πού να βολέψω τη Μίνα και τα παιδιά…”». Ο «καλός μας άνθρωπος», είχε μόλις δώσει ένα ρεσιτάλ, αλλά για να πετύχει το συναίσθημα που ήθελε, έπρεπε να αισθανθεί πως ήταν «μακελεμένος»…