zox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Θανάσης Γιαννακόπουλος: «Εγώ ρε κάποτε έπινα νερό για να ξεγελάσω την πείνα μου»
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Θανάσης Γιαννακόπουλος: «Εγώ ρε κάποτε έπινα νερό για να ξεγελάσω την πείνα μου»

Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να βοηθήσει όλο τον κόσμο. Γιατί, όπως έλεγε και ο ίδιος, γνώριζε τι πάει να πει πείνα.

Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος έφυγε από τη ζωή σκορπώντας τη θλίψη όχι μόνο στην οικογένεια του Παναθηναϊκού, όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Μετά τον θάνατο του Κώστα και του Παύλου, ο Θανάσης έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης 19 Μαρτίου σε ηλικία 88 ετών. Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία τους τελευταίους δύο μήνες.

Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος αποτέλεσε μαζί με τον αδερφό του τους πιο εμβληματικούς παράγοντες της παναθηναϊκής οικογένειας. Έβαλαν δεκάδες εκατομμύρια στον σύλλογο, μετέτρεψαν τον μπασκετικό Παναθηναϊκό σε ευρωπαϊκή υπερδύναμη. Τον έκαναν κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, χαρίζοντας έξι ευρωπαϊκά τρόπαια.

Επί ημερών τους, ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε φυσικά και στην Ελλάδα. Έφερε εμβληματικούς παίκτες, που έγραψαν ιστορία. Ο δημοσιογράφος, Ανδρέας Χανιάς, που είχε αναπτύξει μια γερή φιλία με τον Θανάση Γιαννακόπουλο, γράφει στο to10.gr:

«Πιστός στην «Παναθηναϊκή ιδέα» όπως έλεγε. Γιατί όμως; «Γιατί αυτή την ομάδα την αγαπάω σαν παιδί μου» είχε εκμυστηρευτεί. Αυτό το πάθος τον έκανε να παρεκτρέπεται, να φωνάζει σε διαιτητές, να βρίζει τους παίκτες και τους προπονητές της ομάδας του αδιαφορώντας για το αν θα υποστεί τις συνέπειες.

Αργότερα μετάνιωνε, γινόταν αφόρητη η ζωή του όταν αντιλαμβανόταν τι είχε γίνει. Αυτό δεν ήταν όμως αρκετό να καταλαγιάσει το πάθος του για την ομάδα του.

Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος ήταν ο πρόεδρος που όλοι θα ήθελαν να είχαν στην ομάδα τους. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Ηταν ένας άνθρωπος με απίστευτη ευαισθησία. Να βοηθάει ακόμα και ανθρώπους που δεν είχαν πραγματικά ανάγκη.

«Εγώ κάποτε ρε, έπινα νερό για φουσκώσει η κοιλιά μου και να ξεγελάσω την πείνα μου. Μόνο εγώ μπορώ να καταλάβω κάποιον που έχει ανάγκη. Γι’ αυτό χαλάλι όλα…» έλεγε κουνώντας με νόημα το κεφάλι».