zox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Η ελληνική ταινία που έφτασε μέχρι τη Βραζιλία!
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η ελληνική ταινία που έφτασε μέχρι τη Βραζιλία!

Μια ελληνική ταινία κατάφερε να φτάσει μέχρι τη Λατινική Αμερική και να προβληθεί στη Βραζιλία. Η άγνωστη ιστορία μιας σχετικά... άγνωστης ταινίας.

Πολύ λίγες ταινίες από τη «χρυσή περίοδο» του ελληνικού κινηματογράφου προβλήθηκαν στο εξωτερικό.

Είτε γιατί δεν υπήρχε οργανωμένο σύστημα διανομής είτε επειδή τα περισσότερα σενάρια των ελληνικών ταινιών ήταν απλοϊκά και για εσωτερική κυρίως κατανάλωση, οι μόνες παραγωγές που έβρισκαν το δρόμο για το εξωτερικό ήταν κάποιες ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ή κάποιες ελάχιστες ελληνικές ταινίες που διακρίθηκαν σε κινηματογραφικά φεστιβάλ, όπως τα «Κόκκινα Φανάρια», που επίσης έκαναν μια μικρή καριέρα στην Ευρώπη κυρίως.

Και μπορεί στα «Κόκκινα Φανάρια» πρωταγωνίστρια να ήταν η Τζένη Καρέζη, η οποία μάλιστα είχε αποσπάσει πολύ καλές κριτικές από τις ξένες εφημερίδες, όμως δεν ήταν αυτή η ταινία της αγαπημένης πρωταγωνίστριας που τον Αύγουστο του 1966 προβλήθηκε σε τρεις κινηματογράφους της Βραζιλίας, σύμφωνα με το ellinikoskinimatografos.gr!

Πρόκειται για ένα μελό παραγωγής 1958-1959, από τις ξεχασμένες σήμερα ταινίες της Καρέζη, που πάντως – άγνωστο πώς – η χάρη της κατάφερε να φτάσει – έστω και με 7 χρόνια καθυστέρηση – στη μακρινή αυτή χώρα της Λατινικής Αμερικής. Πρόκειται για τα «Ναυάγια της ζωής», που στη Βραζιλία προβλήθηκαν με τον τίτλο «Fim de una vida amarga», δηλαδή «Το τέλος μιας πικρής ζωής».

Ο συντάκτης της εφημερίδας «Jornao o Brasil», που αποτέλεσε και την πηγή αυτής της μικρής είδησης (ενδιαφέρουσας όμως για τους θαυμαστές της ηθοποιού), δεν απέφυγε και κάποια λάθη, όπως η προσπάθεια να γράψει με λατινικούς χαρακτήρες τον ελληνικό τίτλο της ταινίας, που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, η παράλειψη του ονόματος του Ανδρέα Μπάρκουλη, που είχε σημαντικό ρόλο στην ταινία, αλλά και η αναφορά ότι ο παραγωγός της ταινίας, Μπάμπης Σαρόγλου, ήταν και ο σκηνοθέτης της – στην πραγματικότητα σκηνοθέτης ήταν ο Ορέστης Λάσκος.

Ιδού και το δημοσίευμα της εφημερίδας (ημερομηνίας 28.08.1966), που δεν προχώρησε σε κριτική επί της ταινίας, αλλά περιορίστηκε ν’ αναφέρει την υπόθεση σε δυο γραμμές, καθώς επίσης τα ονόματα των πρωταγωνιστών, αλλά και τους τρεις κινηματογράφους του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου θα προβαλλόταν το φιλμ (Bruni Copacabana, Kelly, Britania).