zox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Κώστας Χατζηχρήστος: Η σχολή των μπουλουκιών και η μίμηση που τον καθιέρωσε
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κώστας Χατζηχρήστος: Η σχολή των μπουλουκιών και η μίμηση που τον καθιέρωσε

Ο Κώστας Χατζηχρήστος "ατσαλώθηκε" στα μπουλούκια και αναδείχθηκε μέσω μιας μίμησης που στην αρχή δεν ήθελε να κάνει!

Ο Κώστας Χατζηχρήστος ήταν και θα παραμείνει ένας από τους πιο σπουδαίους Έλληνες κωμικούς. Αρκετά χρόνια μετά τον θάνατό του, τα έργα του παίζονται ανελλιπώς και τυγχάνουν ευρείας αποδοχής, παρά το γεγονός πως οι εποχές έχουν αλλάξει άρδην.

Ο γεννημένος στο Παγκράτι, αλλά μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη Κώστας Χατζηχρήστος ήθελε από την παιδική του ηλικία να ασχοληθεί με το θέατρο, όμως δεν τολμούσε να το ανακοινώσει στους γονείς του.

Παρόλα αυτά, το «μικρόβιο» είχε κολλήσει και ο Χατζηχρήστος θα έκανε τα πάντα γι’ αυτό. Μάλιστα, η πρώτη του επαφή με το θέατρο έγινε μέσω μιας παράστασης που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος.

Ο τίτλος της ήταν «Μια καινούρια αγάπη», με τον Χατζηχρήστο να επιμελείται του έργου όντας σε ηλικία 20 ετών. Ήταν μια ξεκάθαρη ένδειξη για το άστρο του.

Παρά το γεγονός πως ο ίδιος δεν σπούδασε σε κάποια σχολή, έλαβε το βάπτισμα του πυρός και αρκετές εμπειρίες μέσω των «μπουλουκιών».

Όπως έλεγε ο ίδιος «είμαι διπλωματούχος της σχολής των μπουλουκιών». Τα μπουλούκια ήταν ομάδες ηθοποιών που γυρνούσαν την επαρχία κι ανέβαζαν διάφορες παραστάσεις.

Το ξεκίνημα του Χατζηχρήστου στα «μπουλούκια» έγινε την περίοδο της Κατοχής, ενώ σε πρόζα έπαιξε για πρώτη φορά το 1948, στο ρόλο ενός γλυκανάλατου τύπου ονόματι «Λελές».

Σύντομα, όμως, υποδύθηκε έναν από τους πιο διάσημους ρόλους του, που θα τον καθιέρωναν μεταξύ των δημοφιλών κωμικών.

Ο ρόλος του Θύμιου από τη Μακρακώμη, ενός αφελούς επαρχιώτη που κατεβαίνει στην Αθήνα, του προτάθηκε από τον σκηνοθέτη Κώστα Νικολαΐδη.

Παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις, ο Χατζηχρήστος δέχτηκε την πρόταση ύστερα από την επιμονή του σκηνοθέτη, ο οποίος ήξερε ότι ο Χατζηχρήστος μιμούνταν στις παρέες του με μεγάλη επιτυχία έναν τύπο από τη Μακρακώμη, με τον οποίο είχαν υπηρετήσει μαζί ως φαντάροι.

Εν τέλει, η μίμηση αυτή αρκούσε ώστε να συστήσει τον Χατζηχρήστο στο ευρύ κοινό και να του ανοίξει τον δρόμο σε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες. Όπως για παράδειγμα ο ρόλος του Ζήκου, στον «Μπακαλόγατο».