zox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Η ταινία που θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη όλων των εποχών
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η ταινία που θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη όλων των εποχών

Πρόκειται για μια ταινία που περιλαμβάνει επίκαιρα νοήματα...

Η ταινία «Κάλπικη Λίρα» έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1955. Έχουν δηλαδή περάσει 64 χρόνια από τη στιγμή που το αριστούργημα του Γιώργου Τζαβέλλα συστήθηκε στο ελληνικό κοινό. Κι όμως, το αποτέλεσμά του και η αίσθηση που προκάλεσε και προκαλεί στους θεατές, παραμένουν στοιχεία αναλλοίωτα στον χρόνο. Έστω κι αν ο κόσμος μας έχει αλλάξει δραματικά από τα μέσα της δεκαετίας του ’50, υπάρχουν ορισμένα νοήματα και διδάγματα που παραμένουν επίκαιρα…

Αρκετοί θεωρητικοί και αναλυτές του κινηματογράφου την έχουν κατατάξει στην κορυφή της λίστας με τις καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών. Κι αν ο χαρακτηρισμός αυτός ακούγεται ως υπερβολικός, οι διακρίσεις που έλαβε σε διεθνές επίπεδο, σε μία εποχή όπου ήταν αρκετά δύσκολο για κάποια ελληνική παραγωγή να ξεφύγει από τα σύνορα της χώρας, επιβεβαιώνουν πως πράγματι, το δημιούργημα του Τζαβέλλα, αποτελεί ένα διαμάντι.

Η «Κάλπικη Λίρα» βραβεύτηκε στα φεστιβάλ της Βενετίας, της Μόσχας και του Μπάρι, ενώ συμμετείχε και στο λαμπρό φεστιβάλ των Καννών. Προβλήθηκε σε αρκετούς κινηματογράφους του εξωτερικού, ενώ οι Ρώσοι την αγκάλιασαν με ενθουσιασμό. Όπως άλλωστε και οι Έλληνες. Κάτι που μαρτυρούν και τα στατιστικά, καθώς έκοψε 208.000 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή, κερδίζοντας την πρώτη θέση στην αντίστοιχη λίστα της σεζόν. Η υπόθεση αφορά μία λίρα κάλπικη, η οποία δημιουργήθηκε από τον πρωταγωνιστή της πρώτης από τις τέσσερις ιστορίες δηλαδή τον Ανάργυρο (Βασίλης Λογοθετίδης), που όμως δεν καταφέρνει να προσφέρει στους κατόχους της εκείνα που ονειρεύονται, δηλαδή, τα πλούτη. Αποτελεί μια ηθογραφία της κοινωνίας του ’50 με την ιδιαίτερη οπτική γωνία του σκηνοθέτη Γιώργου Τζαβέλλα.

Η ταινία αποτελεί παράδειγμα σπονδυλωτής άρθρωσης, και την πρώτη τέτοια του ελληνικού κινηματογράφου, που αφορά 4 ιδιαίτερες μικρές ιστορίες με κοινό στοιχείο μια κάλπικη λίρα που μεταφέρεται από τη μία ιστορία στην άλλη. Στην ταινία υπάρχει αφηγητής, που συνδέει τις 4 αυτές ιστορίες, ο οποίος και κλείνει την ταινία με τη φράση: «κάλπικη δεν είναι η λίρα σε αυτή την ιστορία… κάλπικο είναι, γενικά το χρήμα…» , που αποτελεί και το κεντρικό νόημα του όλου φιλμ, ότι δηλαδή η μονομανής επιδίωξη του πλούτου οδηγεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και με όλους τους διάφορους χαρακτήρες των ανθρώπων σε μια κάλπικη ζωή.