zox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Anfield: Εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, μόνο οι ευχές (vids)
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Anfield: Εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, μόνο οι ευχές (vids)

"This is Anfield"... Το "Θέατρο των Ονείρων" βρίσκεται στο Μάντσεστερ, αλλά το "Θέατρο των Θαυμάτων" είναι κτήμα του Λίβερπουλ. Και δεν πρόκειται να αφήσει ποτέ τη Λίβερπουλ μόνη της...

Άντε τώρα να εξηγήσεις με λόγια το τι συνέβη στο Anfield το βράδυ της Τρίτης. Για την ακρίβεια, ποιος διάολο μπορεί να αναλύσει τι συμβαίνει, κάθε φορά που η Λίβερπουλ βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και υποδέχεται κάποιον, θεωρητικά ανώτερο αντίπαλο. Με το που ακουστεί το πρώτο «You ‘ll never walk alone», τα υπόλοιπα συμβάντα δεν είναι παρ’α λεπτομέρειες. Ιστορίες που δεν χωρούν στη στατιστική, στην ορθολογική ανάλυση και στον ρεαλισμό. Από τη στιγμή που κάποιος δει με τα μάτια του τι σημαίνει το «This is Anfield», τότε δεν πιάνει καμία κατάρα, αλλά μόνο οι ευχές. Οι ευχές χιλιάδων οπαδών που κάνουν το αδύνατο να μοιάζει δυνατό. Κι όχι μία φορά. Η μία φορά θεωρείται τυχαία. Στο Anfield, τα θαύματα έχουν συμβεί κατ’ επανάληψιν, και θα συνεχίσουν να λαμβάνουν χώρα…

Η Λίβερπουλ δεν πίστευε ότι θα μπει με το μαχαίρι στα δόντια κόντρα στη Μπαρτσελόνα. Αν και έπαιξε συμπαθητικά στο «Καμπ Νου», το κοντέρ έγραψε 3-0 υπέρ των γηπεδούχων. Όλοι αποθέωσαν τον Μέσι και τα έβαλαν με τον Φαν Ντάικ και τους υπόλοιπους. Μέχρι και ο Κλοπ παραδέχθηκε ότι στην ομιλία του πριν από τη σέντρα, δεν έδινε πολλές πιθανότητες. Ανέφερε τη λέξη «αδύνατο». Μέχρι να μπουν οι δικοί του στο χορτάρι. Και το πάρτι να αρχίσει. Τελικό σκορ; 4-0! Η Λίβερπουλ έκανε τη μεγάλη ανατροπή. Για την ακρίβεια, έκανε ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ μεγάλη ανατροπή μέσα στην έδρα της. Εκεί που αισθάνεται όμορφα. Εκεί που οι ζωντανοί ήρωες και οι μύθοι που βρίσκονται πλέον στον ουρανό, σπρώχνουν ο καθένας με τον τρόπο του, ώστε οι Reds να κάνουν ξανά το ακατόρθωτο.

Αυτό είναι το Anfield. Ένα υπέροχο μέρος, ντυμένο στα κόκκινα. Ένα μέρος όπου χάνεται ο χρόνος, η σχετικότητα, η στατιστική και κάθε τι γήινο. Από τη στιγμή που το πάρουν απόφαση οι «κλειδοκράτορές» του (ο κόσμος δηλαδή), τα πάντα παίρνουν μια υπερφυσική μορφή. Και τότε όλοι γίνονται ένα, με το τελετουργικό να αρχίζει: «When you walk through a storm…». Εκεί που σπάνε όλα τα κοντέρ και ανατρέπονται ακόμη και όσα θεωρούνται δεδομένα. Αυτός ο χώρος δεν ανήκει στη Γη. Φτιάχτηκε από τους θεούς του ποδοσφαίρου, χαρίστηκε στους κοινωνούς του (τους οπαδούς) και φυλάσσεται από τους μύθους που το έχουν διαβεί με τα χρόνια…

When you walk through a storm
Hold your head up high
And don’t be afraid of the dark
At the end of a storm
There’s a golden sky
And the sweet silver song of a lark
Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed and blown
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you’ll never walk alone
You’ll never walk alone
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you’ll never walk alone
You’ll never walk alone